Yavaşlamayı öğrenmek: hız çağında nefes almak

Bazı günler takvim dolu olduğu için değil, içimdeki ses çok yükseldiği için yoruluyorum. Yetişmem gereken bir şey yokken bile koşuyormuş gibi hissettiğim anlar artıyor.

Bu yazıyı, kendime şu cümleyi tekrar hatırlatmak için yazıyorum: yavaşlamak geride kalmak değil. Bazen ritmi düşürmek, neyi neden yaptığını yeniden seçmektir.

Akşam yürüyüşlerinde fark ettiğim şey şu oldu: zihnim sessizleşince hedeflerim de daha net görünüyor. Belki de hızlı gitmekten önce doğru yöne baktığımızdan emin olmamız gerekiyor.